Nad Jeziorem Genezaret

 

W objęciach słońca
nawlekam krople na nić
wzruszenia – w każdej
zapisane są biblijne historie


na brzegu ciężkie

bazaltowe kamienie
świadectwo człowieczego
trudu – i muzyka fal
obmywająca zmęczenie
szeptem miłości 

 

 

łatwo iść
po wodzie – gdy wiara
nie tonie
uciszyć lęk z łodzi
zaufania - trudniej wypłynąć
na głębię codzienności
srebrny trzepot serca
plącze sieć odwagi
zatrzymuje niepewność
wpół słowa

 

 Panie
pobłogosław puste
dłonie - niech wiatr
znad Genezaret
wypełni je
owocami powołania.

 

Danuta Olczak