Świętemu Papieżowi

Janowi Pawłowi II

 

Przyjacielu Boga i Człowieka

Pasterzu Zagubionych

 

Twoja świętość – to perła

W zakurzonej codzienności

Obdarzona łaską nieba

Tak bardzo ludzka

Dotykająca łagodnie jak

Wiosenny deszcz i cicha

Samotnością krzyża

Wciąż przypomina:

Nie lękajcie się

Otwórzcie drzwi Chrystusowi…

Duchu Prawdy przenikający

Każdą kroplę istnienia - wybrałeś

Syna polskiej ziemi

Na pielgrzymkę do świata

Poprzez kamieniołomy cierpienia

Strumienie modlitwy

Ciernistą nienawiść

Jasne przestrzenie dobroci

Aż do granicy czasu

Gdy zakwitły kwiaty santo subito

Dłonie wiatru zamknęły Ewangelię

I rozdzieliły się ogniki wiary

Nad każdym sercem

Według jego miłości…

Danuta Olczak